“هر زن تبعه خارجی که شوهر ایرانی اختیار کند” و این اعم از ازدواج دائم و موقت است زیرا زن تبعه خارجی نیز با ازدواج موقت دارای شوهر ایرانی میشود و این اطلاق دارد و هر دو را شامل میشود.
ب ـ کلمه “طلاق” در ماده 986 قانون مدنی، با توجه به کلمه “فوت شوهر” در بیان این منظور است که جدایی بین زن و مرد حاصل میشود و ازدواج آنها منحل شود که به دو مورد آن، قانونگذار اشاره کرده است و در مادهمذکور اشارهای به انحلال ازدواج به جهت فسخ نکاح نشده است. پس آیا این ماده شامل فسخ نکاح نمیشود؟ بنابراین یکی از موارد انحلال در ازدواج دائم، طلاق است و در ازدواج موقت، انقضای مدت و یا بذل مدت است وچنانچه در اثنای مدت، شوهر ایرانی فوت کند و هنوز زمان ازدواج موقت تمام نشده باشد عبارت “فوت شوهر” شامل ازدواج موقت نیز میگردد.
ج ـ تحصیل تابعیت زن خارجی در ازدواج موقت با مرد ایرانی که مدت آن کوتاه باشد عمل لغوی است اما اگر مدت عقد ازدواج موقت طولانی باشد، مثلا پنجاه سال باشد در این صورت به نظر میرسد که زن بتواند تقاضایتابعیت ایرانی را به لحاظ ازدواج با مرد ایرانی درخواست نماید.
د ـ اگر گفته شود در ازدواج موقت با آنکه مدت طولانی باشد مرد با بذل مدت میتواند ازدواج موقت را خاتمه داده و آن را منحل نماید، لذا تحصیل تابعیت زن تبعه خارجی عمل لغوی است، در پاسخ میتوان گفت که درازدواج دائم هم حق طلاق با مرد است و به موجب ماده 1133 قانون مدنی، مرد هر وقت که بخواهد میتواند زن خود را طلاق دهد.
