3- بین مرد با اناث از اولاد زن از هر درجه که باشد ولو رضاعی، مشروط بر اینکه بین زن و شوهر، زناشویی واقع شده باشد.
منظور از عبارت )اناث از اولاد زن (دخترهای بلافصل و یا به واسطه زن میباشد، خواه پسری باشند یا دختری، مانند نوه دختری یا نوه پسری زن.102 بنابراین اگر مردی با زنی ازدواج موقت نماید و آن زن از شوهر سابق خود،دارای دختری باشد و پس از نزدیکی و عمل زناشویی بین زوجین، ازدواج موقت به جهتی از جمله انقضای مدت یا بذل مدت بین ایشان منحل گردد، مرد نمیتواند دختر این زن را به عقد خود دربیاورد، همچنین است چنانچه پس ازانحلال ازدواج موقت بین این زن و مرد، زن مجددا شوهری اختیار نماید و از وی دارای فرزند دختر شود، این مرد که همسر سابق مادر آن دختر است نمیتواند این دختر را به عقد ازدواج موقت خود دربیاورد.
با توجه به صراحت بند 3 ماده مورد بحث فرقی نمیکند که دختر مزبور از قرابت نسبی زن باشد یا از قرابت رضاعی.
از مفهوم مخالف بند 3 ماده 1047 قانون مدنی که حرمت ابدی و ممنوع بودن دائمی ازدواج موقت مرد با دختر همسر با توجه به شرطی که ذکر شده است، بدست میآید که چنانچه بین زن و مرد پس از عقد موقت نزدیکی واقعنشده باشد و پس از انحلال ازدواج موقت، این مرد میتواند دختر همسر سابق خود را به عقد و ازدواج موقت خود دربیاورد. بنابراین چنانچه مردی، زنی را به عقد ازدواج موقت خود دربیاورد و این زن از شوهر سابق خود دارایدختری است، قبل از نزدیکی بین این زن و مرد، عقد فسخ یا بذل مدت شود، در این صورت چون نزدیکی با زن صورت نگرفته است، مرد مذبور میتواند با دختر آن زن ازدواج موقت نماید.
نزدیکی به شبهه و زنا در حکم نزدیکی با ازدواج موقت صحیح است.
در قرابت سببی نیز حکم زنا و شبهه، مانند اقربای نسبی است: درواقع نه تنها ازدواج “موقت“ مرد با خویشان سببی خود در حدود” بندهای ماده پیاد شده ممنوع و موجب حرمت است، بلکه مرد نمیتواند در همان حدود بااقرباء نسبی زنی که با او به شبهه (اشتباه) یا زنا، نزدیکی کرده است ازدواج کند.
ماده 1055 قانون مدنی در این باره مقرر میدارد: “نزدیکی به شبهه و زنا اگر سابق بر نکاح باشد، از حیث مانعیت نکاح در حکم نزدیکی با نکاح صحیح است، ولی مبطل نکاح سابق نیست.” یعنی اگر مردی با زنی به شبهه)اشتباه (یا زنا نزدیکی کند نمیتواند با خویشان نسبی او، در حدود مذکور )مثلا با دختر یا مادر یا مادربزرگ او) ازدواج (موقت) کند. لیکن اگر قبلا با زنی صحیحا ازدواج کرده باشد، نزدیکی به شبهه یا زنا با محارم سببی خود مانند مادرزن، موجب بطلان ازدواج نخواهد بود. بنابراین حکم منع “ازدواج موقت”با خویشان سببی در مورد نزدیکی به شبهه یا