قسمت ج ـ قرابت سببی: ماده 1047 قانون مدنی: »نکاح بین اشخاص ذیل به واسطه مصاهره ممنوع دائمی است:
1- بین مرد و مادر و جدات زن او از هر درجه که باشد اعم از نسبی و رضاعی.
2- بین مرد و زنی که سابقا زن پدر و یا یکی از اجداد یا زن پسر یا زن یکی از احفاد او بوده است هرچند قرابت رضاعی باشد.
3- بین مرد با اناث از اولاد زن از هر درجه که باشد ولو رضاعی مشروط بر اینکه بین زن و شوهر، زناشویی واقع شده باشد.«
قرابت سببی عبارت از خویشاوندی است که در اثر ازدواج بین هر یک از زوجین با خویشاوندان دیگری ایجاد میگردد و موجب حرمت ازدواج عینا و یا جمعا میشود. فرق نمیکند که ازدواج بین زوجین دائم باشد یا موقت.قرابت سببی را قرابت به مصاهره نیز گفتهاند.100
کسانی که ازدواج موقت با آنان در اثر قرابت سببی ممنوع میباشد به دو قسمت تقسیم میشوند:
بند اول: کسانی که ازدواج موقت آنان عینا ممنوع میباشد; یعنی به محض به وجود آمدن قرابت، حرمت ابدی تحقق مییابد.
بند دوم: کسانی که ازدواج موقت آنان جمعا ممنوع است; یعنی ازدواج موقت در فرض وجود قرابت ممنوع است.
