قسمت ب ـ قرابت رضاعی: ماده 1046 قانون مدنی: قرابت رضاعی از حیث حرمت نکاح در حکم قرابت نسبی است مشروط بر اینکه:
اولا ـ شیر زن از حمل مشروع حاصل شده باشد.
ثانیا ـ شیر مستقیما از پستان مکیده شده باشد.
ثالثا ـ طفل لااقل یک شبانه روز یا 15 دفعه متوالی، شیر کامل خورده باشد بدون اینکه غذای دیگری یا شیر زن دیگر را بخورد.
رابعا ـ شیر خوردن طفل قبل از تمام شدن دو سال از تولد او باشد.
خامسا ـ مقدار شیری که طفل خورده است از یک زن و از یک شوهر باشد بنابراین اگر طفل در شبانه روز مقداری از شیر یک زن و مقداری از شیر زن دیگر بخورد موجب حرمت نمیشود اگر چه شوهر آن دو زن یکی باشد.و همچنین اگر یک زن، یک دختر و یک پسر رضاعی داشته باشد که هر یک را از شیر متعلق به شوهر دیگر شیر داده باشد آن پسر و یا آن دختر، برادر و خواهر رضاعی نبوده و ازدواج بین آنها از این حیث ممنوع نمیباشد.
قرابت رضاعی عبارت از خویشاوندی است که بین دو نفر در اثر شیر خوردن حاصل میشود و مانند قرابت نسبی به خط عمودی واطراف تقسیم میگردد.98 قرابت رضاعی مانند قرابت نسبی موجب حرمت ازدواج موقتمیباشد.
حرمت این ازدواج مشروط بر آن است که شیر در نتیجه مواقعه و “نزدیکی و عمل زناشویی” حلال حاصل شده باشد چه در اثر ازدواج دائم و چه در اثر ازدواج موقت.99
به موجب ماده 1046 قانون مدنی و با پنج شرطی که ذکر شده است، چنانچه قرابت رضاعی حاصل شود، مانع ازدواج موقت میگردد.
