بخش اول ـ قرابت:
قرابت عبارت از خویشاوندی است که بین دو نفر موجود است.89 خویشانی که نکاح با آنها به علت قرابت ممنوع است، محارم نامیده میشوند.90
قرابت بر سه قسم است:
الف ـ قرابت نسبیب ـ قرابت رضاعیج ـ قرابت سببی
قسمت الف ـ قرابت نسبی: قرابت نسبی عبارت از خویشاوندی است که با تولد یکی از دیگری و یا منتهی شدن دو نفر به منشأ واحد حاصل میشود.91
ماده 1045 قانون مدنی میگوید: “نکاح با اقارب نسبی ذیل ممنوع است، اگرچه قرابت حاصل از شبهه یا زنا باشد:
1- نکاح با پدر و اجداد و با مادر و جدات، هر قدر که بالا برود.
2- نکاح با اولاد هر قدر که پائین برود.
3- نکاح با برادر و خواهر و اولاد آنها تا هر قدر که پائین برود.
4- نکاح با عمات و خالات خود و عمات و خالات پدر و مادر و اجداد و جدات.”
ازدواج موقت هفت دسته از زنان بر مردان و همینطور مردان بر زنان ممنوع است. قرآن کریم در سوره مبارکه نساء فرموده است:
»حرام گردید بر شما مادرانتان و دخترانتان و خواهرانتان و عمههایتان و خالههایتان و دختران برادر و خواهر.«92
به عبارت دیگر ازدواج موقت با افرادی که به موجب آیه شریفه و ماده 1045 قانون مدنی به لحاظ قرابت نسبی ممنوع است، عبارتست از:
1- مادران2 ـ دختران3 ـ خواهر4 ـ عمه 5- خاله6 ـ دختر برادر7 ـ دختر خواهر
در توضیح عبارت صدر ماده 1045 قانون مدنی “اگرچه قرابت حاصل از شبهه یا زنا باشد” باید گفت:
منشأ قرابت نسبی رابطه جنسی است و این رابطه دو گونه است یا این رابطه صحیح است که همان ازدواج مشروع است یا آنکه رابطه جنسی بین زن و مرد است که ازدواج موقت آنها صحیح نمیباشد. در صورت اخیر اینرابطه به دو قسمت زنا و شبهه تقسیم میشود:
