بخش اول ـ ازدواج موقت قبل از بلوغ:
چون ازدواج موقت، عقد است، لذا داشتن اهلیت برای طرفین عقد از شرایط صحت عقد است و برای آن که اهل محسوب شوند به موجب ماده 211 قانون مدنی باید بالغ و عاقل باشند.
نزدیکی با زوجه قبل از تمام شدن نه سال جایز نیست ـ چه ازدواجش دائمی باشد یا موقت. اگر با او قبل از نه سالگی نزدیکی کند و او را افضاء ننماید، بنابر اقوی چیزی بر او نیست مگر گناه و اگر او را افضاء کند، به این صورتکه مجرای بول و حیض زن یا مجرای حیض و غایط زن یکی شود، آن زن بر شوهر خود برای همیشه حرام خواهد شد. و بنا بر اقوی از زن بودن او خارج نمیشود، پس احکام زوجیت، از ارث بردن و حرمت زن پنجم و حرمتخواهرش با او و غیر آنها بر او جاری میشود و مادامیکه زنده است نفقهاش بر او واجب است اگرچه او را طلاق دهد و ودیه افضاء بر او واجب است ودیه افضاء، دیه نفس است. اگر زن حره و آزاد باشد دیهاش نصف دیه کامل یکمرد است و علاوه بر آن زن مستحق مهری که با عقد انجام شده نیز میباشد.77
اما اگر بعد از سن نه سالگی با زوجهاش دخول نماید و او را افضاء نماید بر او حرام نمیشود ودیه ثابت نمیگردد.78
اما با توجه به اصلاح ماده 1041 قانون مدنی مصوب 1381/10/4 مجمع تشخیص مصلحت نظام، چنانچه ذکر گردید عقد نکاح دختر قبل از سن 13 سالگی و پسر قبل از رسیدن به سن 15 سالگی بستگی به اجازه ولی بارعایت شرط مصلحت و یا تشخیص و اجازه دادگاه صالح ممکن میباشد.
